واكاوي گرايش شغلي دانشجويان با تأكيد بر كارآفريني مورد مطالعه: دانشجويان رشته جغرافياي دانشگاه تهران

يكي از دغدغه‌هاي ذهني دانشجويان در هنگام تحصيل، وضعيت آينده شغلي‌شان است. پژوهش حاضر با هدف شناسايي گرايش شغلي دانشجويان رشته جغرافيا انجام شده است. اين تحقيق از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش توصيفي- همبستگي است. تعداد 180 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي به‌عنوان نمونه آماري از بين 945 نفر از دانشجويان دوره‌هاي كارشناسي (ترم چهارم به بعد) و تحصيلات تكميلي (كارشناسي ارشد و دكتري) دانشكده جغرافياي دانشگاه تهران در سال تحصيلي 91- 90 تشكيل داده‌اند. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه گرايش دانشجويان به كارآفريني در حد متوسط بوده است. مضاف بر اينكه بين ميزان گرايش به كارآفريني و بعضي از ويژگي‌هاي فردي دانشجويان از قبيل سن، تعداد طرح‌هاي پژوهشي انجام شده توسط دانشجويان و مهارت‌هاي تخصصي آن‌ها رابطه معني‌داري وجود دارد. همچنين نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه از بين ويژگي‌هاي كارآفريني، بيشترين ويژگي موجود در بين دانشجويان رشته جغرافيا داشتن عزم و اراده بالا است. از نظر بسياري از دانشجويان مشكل تأمين سرمايه اوليه براي دانشجويان مهم‌ترين مانع براي كارآفريني دانشجويان بوده است. همچنين نتايج پژوهش حاكي از وضعيت نه‌چندان مطلوب مؤلفه‌هاي سازماني (دانشكده جغرافيا) براي ايجاد و تقويت روحيه كارآفريني در بين دانشجويان است. از نظر دانشجويان مشورت با فارغ‌التحصيلان جغرافيا و ارتباط با شركت‌هاي مهندسين مشاور مهم‌ترين عامل در افزايش آگاهي دانشجويان از زمينه‌هاي شغلي رشته جغرافيا است. اصلاح و بازنگري در برنامه‌هاي آموزشي براي تقويت قابليت‌هاي كارآفريني دانشجويان و ايجاد مركز رشد كارآفريني مختص دانشجويان رشته جغرافيا از جمله پيشنهادات پژوهش مي‌باشد.