افزايش كارآيي مصرف آب آبياري در شرايط استفاده از آب شور در آبياري قطره اي

از راهكارهاي مديريت آب در مزرعه استفاده از آب شور براي آبياري محصولات است. در اين مطالعه به بررسي استفاده تناوبي آب شور و غير شور پرداخته شد. آزمايش­هاي مزرعه اي به مدت يك فصل زراعي در سال 1391 در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي تحت آبياري قطره­اي براي محصول ذرت با نه تيمار در كرج انجام شد. تيمارها بر اساس مديريت تناوبي آبياري با آب شور و غير شور، در سه سطح شوري 4/0، 5/3 و 7/5 دسي­زيمنس بر متر و با تناوب­هاي يك در ميان، سه در ميان و پنج در ميان بودند. مديريت يك در ميان از لحاظ عملكرد محصول وضعيت بهتري نسبت به ساير مديريت­ها داشت. نتايج نشان داد در حالي كه بيشترين عملكرد وزن تر (2/56 تن در هكتار) براي تيمار F (آبياري ثابت با آب غير شور) به دست آمد، اما بيشترين كارآيي مصرف آب آبياري بر اساس وزن تر (9/14 كيلوگرم بر متر مكعب) در تيمار 3S1:1F (آبياري تناوبي سه در ميان آب شور 5/3 دسي­زيمنس بر متر و آب غير شور) حاصل شد. در نتيجه در تيمارهاي استفاده تناوبي آب شور و غيرشور عليرغم كاهش نسبي عملكرد محصول، به دليل اعمال كمتر آب در آبياري­هاي شور، كارآيي مصرف آب آبياري افزايش يافت. نتايج نشان داد به ازاي هر يك دسي­زيمنس افزايش در شوري آب آبياري در مديريت­هاي ثابت، عملكرد محصول به ميزان 3/10 درصد كاهش يافت. در اين مطالعه، عملكرد محصول در مديريت تناوبي بيشتر از مديريت اختلاط بود.