بررسي وضعيت آموزش علوم زنبور عسل ايران در طي سال هاي 1390-1385

اين مطالعه به منظور بررسي وضعيت آموزش عالي در بخش زنبورعسل در طي سال هاي 1385 تا 1390 انجام شد. اطلاعات مورد نظر با استفاده از پرسشنامه در قالب فرم­هاي مختلف كه در مراكز آموزش عالي و مراكز تحقيقاتي توزيع شده بود جمع آوري گرديد. اطلاعات مورد نظر شامل اطلاعات اعضاي هيات علمي، سوابق كار و جوايز كسب شده، طرح هاي تحقيقاتي، مقالات و پايان­نامه­هاي تحصيلات تكميلي بود. نتايج نشان داد كه تعداد اعضاء هيئت علمي با مرتبه مربي روند افزايشي داشته ولي رتبه­هاي بالاتر داراي روند كاهشي بوده است. نسبت دانشجو به استاد در مقطع كارداني و كارشناسي از سال 1385 (92/4 به 1) تا سال 1388 (05/7 به 1) افزايش نشان داد اما مجدداً در سال 1390 (62/4 به 1) كاهش يافته است. تعداد دانشجويان مقطع كارداني در طي دوره مطالعه ابتدا افزايش يافته و سپس روند نزولي پيدا كرده است. در مقطع كارشناسي نيز با يك تاخير دو ساله روند مشابهي مشاهده شد. در هر دو مقطع تعداد دانشجويان پسر بيشتر از دانشجويان دختر بود. همچنين تعداد دانشجوياني كه پايان نامه خود را در مقاطع كارشناسي ارشد و دكتري در زمينه زنبورعسل گذرانده­اند در طي اين سال­ها در هر دو بخش دختران و پسران روند افزايشي داشته است. نتايج نشان داد كه از نيازهاي عمده اين رشته، برگزاري دوره­هاي تحصيلات تكميلي در مراكز آموزش عالي كشور مي­باشد كه مي­تواند در توسعه صنعت زنبورعسل در كشور نقش پراهميتي داشته باشد.