بررسي اثر اسيد هيوميك و باكتري هاي محرك رشد بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم دوروم تحت شرايط تنش خشكي در منطقه شهر ري

به منظور بررسي اثر اسيد هيوميك و باكتري­هاي محرك رشد بر عملكرد و اجزاي عملكرد گندم دوروم تحت شرايط تنش خشكي، آزمايشي در سال زراعي 91-1390 در دانشگاه آزاد اسلامي واحد ياد گار امام خميني(ره) شهر ­ري اجرا شد. اين تحقيق به صورت كرت­هاي خرد شده- فاكتوريل در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام شد. آبياري در سه سطح (بر اساس 80 ، 120 و 160 ميلي­متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A) در كرت­هاي اصلي و اسيد هيوميك و باكتري­هاي محرك رشد ازتوباكتر، سودوموناس و آزوسپريلوم هر دو عامل در دو سطح (كاربرد و عدم كاربرد) به صورت فاكتوريل در كرت­هاي فرعي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه به غير از اثر اسيد هيوميك بر تعداد دانه در سنبله و عملكرد زيست­توده، آثار اصلي همه فاكتورها بر صفات مورد مطالعه معني­دار بود. در اين شرايط كوتاه شدن دور آبياري به 80 ميلي­متر سبب افزايش عملكرد دانه به 37/3655 كيلوگرم در هكتار و كاربرد باكتري­هاي محرك رشد موجب افزايش 4/9 و 6/4 درصدي عملكرد دانه و عملكرد زيست­توده نسبت به شاهد شد. كاربرد اسيد هيوميك نيز عملكرد دانه را به ميزان 9/6 درصد نسبت به عدم مصرف آن افزايش داد. از ميان آثار متقابل عوامل آزمايشي، تنها اثر متقابل آبياري × باكتري­هاي محرك رشد بر صفات طول پدانكل و تعداد سنبله در واحد سطح معني­دار بود و در اين شرايط در دور آبياري80 ميلي­متر تبخير از تشتك تبخير كلاس A، گياهان تلقيح شده و تلقيح نشده با باكتري­هاي محرك رشد ضمن قرار گرفتن در يك گروه آماري، داراي بيشترين مقدار صفات مذكور نسبت به شاهد بودند. بر اساس يافته­هاي اين تحقيق مي­توان نتيجه گرفت كه تاثير باكتري­هاي محرك رشد بر بيشتر صفات مورد مطالعه بيشتر از اسيد هيوميك بود.