تاثير تمرينات تقويت ايزوكينتيك انتخابي و تقويت عمومي عضلات چهارسر بر زمان فعال شدن عضلات پهن داخلي و خارجي در مبتلايان به سندروم درد پاتلوفمورال

زمينه و هدف: سندروم درد پاتلوفمورال (PFPS) ارتباط نزديكي با عدم ­تعادل زمان فعال ­شدن عضلات په ن­داخلي مايل (VMO) و پهن ­خارجي (VL) دارد. هدف تحقيق حاضر، مقايسه تاثير تمرينات تقويت ايزوكينتيك انتخابي و تقويت عمومي عضلات چهارسر بر زمان فعال ­شدن عضلات VMO و VL در مبتلايان به PFPS بود. مواد و روش ­ها: 36 زن مبتلا به PFPS باميانگين سن 8/6±3/27 سال، به طور داوطلبانه درتحقيق حاضر شركت كرده و به طور تصادفي دريكي از 3 گروه تمريني: تقويت ايزوكينتيك انتخابي VMO (VMO-SIS)، تقويت عمومي كوادريسپس (QGS) و كنترل (CO) قرار گرفتند. تمرينات به مدت 8 هفته اجرا و زمان فعال­شدن عضلات VMO و VL، با استفاده از الكترومايوگرافي محاسبه گرديد. تحليل داده ها با استفاده از آزمون­ هاي آناليز واريانس با اندازه گيري مكرر و بونفروني صورت گرفت. يافته ها: قبل از مداخلات، بين گروه­ ها اختلافي وجود نداشت (05/0P). بعد از مداخلات، در گروه VMO-SIS، زمان فعال­ شدن عضله VMO كاهش يافت (001/0>P)، اما براي عضله VL تغييري نكرد (05/0نتيجه ­گيري: پيشنهاد مي ­شود تمرين اكستنشن ايزوكينتيك زانو از زاويه 30 درجه با حداكثر چرخش خارجي تيبيا، به عنوان يك مداخله درماني مطلوب جهت بهبود تعادل زمان فعال­ شدن عضلات پهن داخلي و خارجي در مبتلايان به PFPS استفاده شود.