تاثير استفاده از باكتري‌هاي Bacillus subtilis و Bacillus licheniformisو ويتامين C در شرايط فوق متراكم بر شاخص‌هاي رشد، بازماندگي و تركيبات مغذي لاشه ميگوي وانامي (Litopeneaus vannamei)

Effects of Bacillus subtilis, Bacillus Licheniformis and vitamin C in supper intensive rearing system on growth, survival rate and nutrient composition of the Litopeneaus vannamei

اين مطالعه به‌منظور بررسي تاثير ويتامين C و باكتري‌هاي Bacillus subtilis, B.lichniformis بر شاخص‌هاي رشد و تركيب شيميايي لاشه ميگوي وانامي صورت گرفت. در اين مطالعه سه تيمار شامل، تيمار تغذيه شده با پروبيوتيك (cfu/kg 1010×4)، تيمار تغذيه شده با ويتامين C (140 ميلي‌گرم در كيلوگرم) و گروه شاهد بود. هر تيمار در سه تكرار انجام شد. ميگوها در 9 تانك 300 ليتري با تراكم 300 قطعه در مترمربع به‌مدت 6 هفته با جيره هاي آزمايشي تغذيه گرديدند شاخص‌هاي رشد (طول كل، طول كاراپاس، توليد كل، وزن نهايي و نرخ رشد ويژه) تيمارهاي تغذيه شده با پروبيوتيك و ويتامين C نسبت به گروه شاهد از اختلاف معني‌داري برخوردار بود (05/0P < ). ضريب تبديل غذايي در تيمارهاي پروبيوتيك و ويتامين C نسبت به گروه شاهد كاهش نشان داد (05/0P < )، درحالي‌كه تيمارهاي آزمايشي با يكديگر اختلاف معني‌دار نشان ندادند. تيمارهاي آزمايشي به‌طور معني‌داري نرخ بازماندگي بالاتري را نسبت به گروه شاهد نشان دادند. ميزان خاكستر و چربي خام در تيمار تغذيه شده با ويتامين C نسبت به تيمار پروبيوتيك و گروه شاهد بيشتر بود، اما ميزان پروتيين خام در تيمارهايي كه با پروبيوتيك تغذيه شده بودند نسبت به گروه شاهد و ويتامين C افزايش معني‌داري نشان داد (05/0P < ). با توجه به اينكه تيمار ويتامين C با افزايش ميزان بازماندگي و تيمار پروبيوتيك با بهبود شاخص‌هاي رشد موجب افزايش ميزان توليد زيتوده شدند، به‌نظر مي‌رسد كه استفاده از سطوح مناسب از اين دو افزودني در افزايش ميزان توليد موثر باشد.

This study was evaluated to study the effects of vitamin C and the bacteria Bacillus subtilis, B.lichniformis on growth and carcass composition of Litopenaus vannamei. Three treatments were applied, treatment fed with probiotics (4×1010 cfu/kg food), treatment with vitamin C (140 mg/kg food) and the control group. Three replicates were used for each treatment. Shrimps were kept in nine 300-liter tanks with the density of 300 shrimp m-2 and fed for 6 weeks. Growth factors (total length, carapace length, total production, final weight and specific growth rate) in probiotic and vitamin C treatments were significantly higher compared to the control group (P < 0.05). FCR showed significant increase only between control and vitamin C treatment (P < 0.05), whereas no significant difference was observed between experimental treatments. Treatments showed significantly higher survival rate than the control group (P < 0.05). Ash and crude fat content were higher in vitamin C treatment compare to the probiotic and control, but crude protein was higher in probiotic rather than the other treatments significantly (P < 0.05). According to higher survival rate in vitamin C treatment and increase in biomass production in probiotic treatment, it is suggested to use these tow nutrient addition in shrimp diet.