اعتباريابي مقياس نگرش نسبت به علم در بين دانش آموزان دوره متوسطه شهر اصفهان

هدف اساسي اين پژوهش، ارائه مقياسي فارسي براي اندازه گيري نگرش نسبت به علم در بين دانش آموزان دوره متوسطه است. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان رشته هاي علوم تجربي و رياضي فيزيك سال دوم دبيرستان شهر اصفهان در سال تحصيلي 90-89 بوده است كه تعداد 300 نفر به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. روش پژوهش از نوع توصيفي ـ پيمايشي و ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، ترجمه فارسي مقياس نگرش نسبت به علم (STAQ) بوده است. داده ها با نرم افزار spss نسل شانزده تحليل شدند. ضريب پايايي آلفاي كرونباخ براي اين مقياس 84/0محاسبه شد. نتايج تحليل عاملي گويه هاي مقياس بيانگر اين بود كه بيش از 8/35 درصد واريانس نمرات كل با اين مقياس تبيين مي شد. پس از چرخش عوامل، پنج عامل جذابيت علم، كلاس/ معلم، تلاش هاي خودانگيخته، اضطراب نسبت به علم و الگوي خانواده شناسايي شدند. بنابراين نشان داده شد كه مقياس چند بعدي است و ابعاد آن از روايي و پايايي مناسبي براي سنجش نگرش نسبت به علم برخوردارند. همچنين نتايج آزمون تحليل واريانس چند متغيره نشان داد كه ميان جنسيت دانش آموزان و نگرش آنان نسبت به علم تفاوت معناداري وجود ندارد. ولي در عامل سوم (تلاش هاي خودانگيخته) اين تفاوت معنادار بود و دانش آموزان دختر ميانگين بالاتري نسبت به دانش آموزان پسر داشتند.