ارزيابي ساز و كارهاي تجربه شده برقراري ارتباط بين آموزش فني و حرفه اي رسمي و بازار كار در ايران

هدف اين مقاله تحليل وضعيت ارتباط آموزش فني و حرفه اي رسمي با بازاركار و تبيين سازوكارهاي مناسب براي برقراري ارتباط مطلوب با محيط كار كشور است. روش پژوهش از نوع زمينه يابي بوده و براي گردآوري داده هاي مورد نياز علاوه بر تحليل اسناد و گزارش هاي علمي ـ پژوهشي از مصاحبه ساختار يافته با صاحب نظران منتخب در حوزه برنامه ريزي آموزشي، درسي و اجرايي آموزش فني و حرفه اي استفاده شده است. يافته ها نشان داد در حال حاضرساز و كار اثربخشي به منظور برقراري ارتباط بين آموزش هاي فني و حرفه اي و بازار كار وجودندارد. ساير يافته هاي مهم اين پژوهش عبارتند از: ضرورت بازنگري در روش هاي نياز سنجي آموزشي و نيز استانداردهاي مهارتي، توسعه فرهنگ كار، تاكيد برجنبه هاي عملي و مهارتي در آموزش ها در مقايسه با آموزش هاي نظري، الزام دستگاه هاي دولتي و نيز بخش صنعت به همكاري واقعي با بخش آموزش هاي فني وحرفه اي، توسعه آموزش هاي فني و حرفه اي در چارچوب برنامه كلان توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كشور و نيز پرهيز از توسعه كمي آموزش فني و حرفه ا ي.