تجزيه هم‏بستگي برخي صفات زراعي با نشان گرهاي ريزماهواره براي انتخاب كلون هاي پرقند نيشكر در استان خوزستان

روش تجزيه هم‏بستگي، امكان شناسايي اوليه و سريع ژن هاي كنترلكننده صفات كمي را ممكن مي سازد. در اين تحقيق ارتباط بين 14 صفت زراعي و 96 باند حاصل از 20 جفت آغازگر ريزماهواره روي 26 كلون و 4 رقم تجاري از راه هم‏بستگي كانونيكال مطالعه شد. ميانگين تعداد آلل­ها 15/5 آلل براي هر مكان ريزماهواره بود. ميزان محتواي اطلاعات چندشكلي (PIC) آغازگرها بين 19/0 تا 71/0 متغير بود. نشان گرهاي 62734AFO، 688UGSM و 2UGSM با بيشترين محتواي اطلاعات چندشكلي آغازگرها، بيشترين شاخص چندشكلي را نشان دادند و توانستند بهتر از بقيه نشانگرها فاصله ژنتيكي ارقام را مشخص كنند، در حالي كه نشانگرهاي 31UGSM و 6SGM با كمترين مقدار شاخص چندشكلي، توانايي جداسازي ژنوتيپ ها را نداشتند. نتايج تجزيه هم‏بستگي كانونيكال نشان داد كه بين تعداد زيادي از مكان هاي ژني و حداقل يكي از صفات زراعي به جز درصد شربت و درصد خلوص شربت ارتباط معني داري وجود دارد. بنابراين احتمالا مي توان از اين مكان هاي ژني براي انتخاب بهينه صفات مورفولوژيك در نيشكر استفاده كرد. بيشترين هم‏بستگي مربوط به صفت عملكرد شكر و عملكرد ني توسط نشانگر CG226SMC به­ترتيب 25 و 26 درصد و براي صفت درصد قند قابل استحصال توسط نشانگر 62734AFO (12 درصد) به دست آمد. همچنين برخي از نشانگرها با بيش از يك صفت ارتباط نشان مي دهند كه بيان گر اين است كه اين صفات پيوستگي بسيار نزديكي با همديگر داشته و يا احتمالا تحت تاثير ژن هاي چنداثره قرار دارند. در مطالعات آينده، از باند نشانگرهاي شناسايي شده كه هم‏بستگي (r2) بالايي با صفات زراعي دارند، مي توان براي انتخاب والدين تلاقي ها و اصلاح ارقام پرقند استفاده كرد.