بررسي تنوع ژنتيكي نمونه اي از ژرم پلاسم جو وحشي (Hordeum spontaneum) با استفاده از نشانگر مولكولي SSR

تعيين سطح تنوع ژنتيكي و روابط بين ژنوتيپ­ها جهت شناسايي والدين مناسب براي اهداف اصلاحي مختلف ضروري است. در اين تحقيق، روابط ژنتيكي 55 نمونه از ژرم­پلاسم جو وحشي اسپونتانئوم (Hordeum spontaneum) متعلق به مناطق مختلف جهان با استفاده از 14 جفت آغازگر ريزماهواره بررسي شد. در مجموع 53 آلل با ميانگين 2/5 آلل به ازاي هر جفت آغازگر تكثير شد. ميانگين فراواني آلل رايج 51/0 بود. ميزان اطلاعات چند شكلي در دامنه 37/0 تا 81/0 با ميانگين 63/0و تنوع ژني يا هتروزيگوسيتي مورد انتظار در محدوده 38/0 تا 82/0 با ميانگين 64/0 بود. نتايج حاصل از ارزيابي شاخص­هاي تنوع نشان داد كه نشانگرهاي Bmag007، EBmac0701 و Bmac134 مناسب­ترين نشانگرها براي تفكيك ژنوتيپ­ها بودند. تجزيه خوشه­اي با روش UPGMA بر اساس داده­هاي مولكولي، ژنوتيپ­ها را به شش گروه تقسيم كرد. ژنوتيپ­هاي موجود در هر يك از گروه­ها، عموما از يك منطقه جغرافيايي خاص جمع­آوري شده بودند. در تعدادي از نمونه­ها نيز تطابق بين توزيع جغرافيايي با گروه­بندي ژنوتيپ­ها مشاهده نشد. بر اساس نتايج، بيشترين شباهت را ژنوتيپ­هاي سوريه و اردن و كمترين شباهت را نمونه­هاي قزاقستان با اين دو كشور داشتند. نتايج اين تحقيق وجود تنوع ژنتيكي قابل توجه در نمونه­هاي جو وحشي مورد مطالعه را نشان داد كه با شناسايي ژن­هاي مفيد، مي­توان از آنها جهت اصلاح و بهبود ارقام زراعي استفاده كرد.