مطالعه تغييرات هيستومتريك ، هيستوپاتولوژيك و عملكرد بيوشيميايي كبد در موش سوري نژاد Balb/c تيمار شده با متيل فنيديت

سابقه و هدف: متيل فنيديت (ريتالين) دارويي از دسته محرك­هاي مغزي است كه در درمان بيش فعالي همراه با نقص توجه، ناركولپسي و سندروم تاكي كاردي وضعيتي مورد استفاده قرار مي­گيرد. در اين تحقيق، اثر متيل فنيديت بر روي تغييرات كبد بررسي شد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي، 24 سر موش سوري نر به صورت تصادفي به 1 گروه كنترل و 2 گروه تجربي تقسيم شدند. در گروه­هاي تجربي از ريتالين به ميزان 2 و 10 ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن، به صورت گاواژ و به مدت 40روز استفاده شد. در پايان دوره پس از بيهوشي حيوانات، نمونه­هاي بافتي كبد تهيه و تغييرات بافت آن با استفاده از ميكروسكوپ نوري بررسي شد. همچنين پس از جمع آوري و جدا كردن سرم خون، ميزان فعاليت آنزيم­هاي مرتبط با كاركرد كبد تحليل شد. داده­ها با استفاده از آزمون ANOVA تحليل شدند و سطح معني­داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته­ ها: ﺗﺠﻮﻳﺰ متيل فنيديت در ﻏﻠﻈﺖ­ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺒﺐ كاهش ﻣﻌﻨﻲدار ﻗﻄـﺮ ﻫﭙﺎﺗﻮﺳﻴﺖ­ﻫﺎ، كاهش ﻗﻄﺮ ﻫﺴﺘﻪ ﻫﭙﺎﺗﻮﺳﻴﺖ­ﻫﺎ، افزايش اﻧﺪازه ﺳـﻴﻨﻮزوﺋﻴﺪﻫﺎي ﻛﺒﺪي، ﻧﻜﺮوز و ﭘﺮﺧﻮﻧﻲ وريد مركز لوبولي شد. همچنين در گروه­هاي تيمار، ارﺗﺸﺎح ﮔﻠﺒﻮلﻫﺎي ﺳﻔﻴﺪ ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي در پارانشيم كبد ﻣﺸـﺎﻫﺪه ﺷـﺪ. به علاوه، ميزان تغييرات آنزيم­هاي مرتبط با عملكرد بيوشيميايي كبد در گرو ه­هاي تجربي، افزايش معني­دار ي را نشان داد. نتيجه­گيري: با توجه به نتايج تحقيق، پيشنهاد مي­شود به ويژه در بيماران مبتلا به نارسايي­هاي كبدي، از تجويز داروي فوق صرف نظر شود.