تاثير تمرين هوازي در هواي آلوده به ذرات كربن سياه بر بيان ژن TLR 4 و TNF-α بافت ريه موش هاي صحرايي نر

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی در هوای آلوده به ذرات كربن سیاه بر بیان ژن TLR4 و TNF-α در موش‌های صحرایی نر است. به این منظور 24 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با میانگین تودۀ بدنی 97/26±29/279 گرم به‌طور تصادفی در چهار گروه الف) كنترل، ب) تمرین هوازی، ج) آلودگی و د) آلودگی+ تمرین قرار گرفتند. از دستگاه تزریق ذرات و اتاقك (فالونك) به‌منظور قرارگیری حیوانات در معرض ذرات كربن سیاه با قطر كمتر از 10 میكروناستفاده شد. پروتكل تمرین هوازی با 50 درصد بیشینۀ سرعت هر گروه به مدت 4 هفته انجام گرفت و 24 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی و قرارگیری در معرض ذرات كربن سیاه حیوانات قربانی شدند. با استفاده از تكنیك Real time-Pcr بیان ژن TLR4 و TNF-α در بافت ریۀ موش‌ها ارزیابی شد. به‌منظور تعیین معنادار بودن تفاوت بین گروه‌ها از تحلیل واریانس چندسویه و آزمون تعقیبی LSD و آزمون ناپارامتریك فریدمن استفاده شد. تمرین هوازی، به كاهش بیان ژن TLR4 و TNF-α در موش‌های در معرض ذرات كربن سیاه منجر شد. همچنین، تمرین با كاهش معنا‌دار تودۀ بدن در گروه‌های در معرض ذرات كربن سیاه همراه شد. چهار هفته تمرین هوازی در هوای آلوده به ذرات كربن سیاه به تعدیل عوامل التهابی TLR4 و TNF-α و تودۀ بدن منجر می‌شود. به‌نظر می‌رسد این تغییرات در بخشی با كاهش خطر ابتلا به بیماری‌های ریوی همراه باشد.