قدرت و بازتعريف نظريه برنامه ريزي شهري (با تاكيد بر ديدگاه اقتصاد سياسي فضا)

در راستاي افزايش قدرت تبيين گري و پوشش شكاف بين نظريه و عمل در برنامه ريزي شهري، مفاهيمي از رشته هاي مختلف وارد بدنه اين حوزه شده و منجر به بازتعريف برنامه ريزي شده است. از دهه 60 ميلادي با اهميت پيداكردن مولفه هاي اجتماعي، فرهنگي، سياسي و منافع انساني و ظهور رويكردهاي انتقادي، مفاهيمي نظير قدرت در مباحث اجتماعي مطرح و به تبع آن وارد حوزه برنامه ريزي شد. در اين رابطه، ديدگاه هاي مختلفي از قدرت در برنامه ريزي فضايي مطرح شده است كه با توجه به تاكيد اين پژوهش بر رويكردهاي اقتصاد سياسي، تبيين نقش مولفه هاي سياسي (قدرت) در بازتعريف نظريه برنامه ريزي شهري، هدف اساسي اين پژوهش خواهد بود. در راستاي دستيابي به هدف مطالعه، از تحليل توصيفي- تبييني و روش قياسي- فرضيه اي استفاده خواهد شد. نتايج حاكي از آن است كه ظهور رويكردهاي انتقادي تبيين گر قدرت (سياست) در عرصه علوم اجتماعي و برنامه ريزي شهري در دهه هاي اخير، نفوذ سازوكارهاي سرمايه داري در برنامه ريزي شهري را آشكار كرده و به تبع آن موجب بازتعريف برنامه ريزي شهري در شكل رويكردهاي برنامه ريزي با ماهيت توزيعي به قدرت شده است.