رابطه بين ويژگي هاي آنتروپومتريك و قابليت هاي فيزيولوژيك فوتباليست هاي نوجوان آماتور

هدف از تحقيق حاضر بررسي ارتباط ميان برخي شاخص هاي آنتروپومتري و آزمون هاي فيزيولوژيك (آمادگي جسماني) بازيكنان فوتبال پايه است. تحقيق حاضر توصيفي- مقايسه­اي و از نوع ميداني است. جامعه آماري پژوهش را نونهالان فوتباليست پسر 9 تا 13ساله كه داوطلب حضور در پايگاه­هاي اوقات فراغت تابستاني سازمان ورزش بسيج در مراكز استان­ها بودند، تشكيل مي­دادند. نمونه آماري شامل 153 نفر با ميانگين سني 2/1± 7/11 سال، وزن 3/9± 9/40 كيلوگرم و قد 2/9± 5/147 سانتي متر بود. براي اندازه­گيري متغيرهاي پيكري براساس دستورالعمل انجمن بين المللي پيشبرد پيكرسنجي (ISAK) عمل شد. در آزمون هاي فيزيولوژيك از پرش سارجنت، چابكي ايلينويز و دو 540 متر استفاده شد. تجزيه وتحليل داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 انجام گرفت. براي بررسي توزيع طبيعي داده­ها از آزمون K-S و همچنين از آماره­هاي توصيفي و رگرسيون در سطح معنا­داري 05/0 ˂P استفاده شد. نتايج نشان داد چربي بدن (8/2t=؛ 00/0P=)، (8/2t=؛ 00/0p=)، شاخص باليدگي (7/2t=؛ 00/0p=) و جزء اندومورفي (47/0-t=؛ 00/0p=) مي توانند به شكل معني داري توان بي هوازي را پيش بيني كنند. همچنين قد (7/2-t=؛ 00/0p=)، وزن (3/2t=؛ 02/0 p=)، چربي بدن (9/3-t=؛ 00/0p=)، شاخص باليدگي (5/3-t=؛ 00/0p=)، جزء اندومورفي (3/4t=؛ 00/0p=)، و جزء اكتومورفي (4/2t=؛ 00/0p=)، مي توانند به شكل معنا داري توان هوازي را پيش بيني كنند. ميان چابكي و متغيرهاي آنتروپومتري ارتباط معني داري مشاهده نشد.