ارزيابي كارآيي جدايه هاي تريكودرما براي كنترل بيولوژيك بيماري پوسيدگي رايزوكتونيايي ريشه لوبيا در زنجان

پوسيدگي ريشه و بوته ميري لوبيا ناشي از قارچ Rhizoctonia در سطح وسيعي از مزارع لوبياي استان زنجان گسترش دارد. در تحقيق حاضر، توانايي آنتاگونيستي 11جدايه تريكودرما بر روي قارچ R. solani جداشده از ريزوسفر ريشه لوبيا در شرايط آزمايشگاه و گلخانه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه مايكوپارازيتيسم، مكانيسم اصلي جدايه هاي تريكودرما در فعاليت آنتاگونيستي روي قارچ R. solani است. در بررسي قدرت رقابتي ساپروفيتي در محيط كشت پي دي اي، جدايه هاي Trichoderma شامل T25 و T12-N (T.harzianum) و T93 و T12-0 (T.virens) موثرتر از بقيه بودند، به طوري كه جدايه T25 بعد از پنج روز به طور كامل سطح پرگنه R.solani را پوشانده و روي ريسه هاي بيمارگر رشد و اسپور-زايي نمود. متابوليت هاي فرار جدايه هاي تريكودرما نيز اثر بازدارندگي قابل توجهي بر رشد ميسليومي قارچ R.solani داشته و بيشترين كاهش رشد در كشت هم زمان و كشت 72 ساعت زودتر تريكودرما به ترتيب مربوط به جدايه T12-Nبا 73/32 درصد و جدايه (T.sp.) T6 با 08/56 درصد بازدارندگي بود. موفق ترين جدايه ها در كنترل بيماري و كاهش شدت بيماري در گلخانه جدايه هاي T12-0 ، T131(T.viride)، T95(T.harzianum) ،T12-N و T93 بودند.