كنترل شيميايي علفهاي هرز اسفناج (Spinacia oleracea)

اين آزمايش در شهرستان هفتكل بهصورت طرح بلوكهاي كامل تصادفي با 15 تيمار علفكش و سه تكرار در سال زراعي 90-1389 اجرا شد. اثر علفكش ها در مقادير و زمانهاي مختلف مصرف بر كنترل علف هاي هرز نازك و پهنبرگ و عملكرد اسفناج موردمطالعه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه اثر تيمارها بر تعداد علفهاي هرز پهنبرگ و نازك برگ معني دار بود. علفكش هاي سنكور و پنديمتالين (قبل از رويش)، علف هاي هرز پهنبرگ را به طور معنيدار كنترل نمودند. مقادير پايين علفكش هاي پرسوئيت به ميزان 7/0 ليتر و علفكش اراديكان (5 ليتر در هكتار) از كمترين كارايي كنترل علفهاي هرز پهن برگ برخوردار بودند. در ميان تيمارهاي علفكش، بيشترين تعداد برگ، طول دمبرگ و عملكرد اسفناج به مصرف دو ليتر ترفلان در هكتار به صورت پيشكاشت اختصاص داشت. به طوركلي، نتايج نشان داد كه بيشترين كنترل علف هاي هرز پهن و نازك برگ توسط مقادير مختلف علفكش سنكور در هر دو روش پيش و پس از رويش به خوبي صورت گرفت، اما اين علفكش 100 درصد گياه سوزي و خسارت اسفناج را به دنبال داشت. ترفلان داراي كمترين اثر گياه سوزي و خسارت عملكرد در اسفناج بود. مصرف ترفلان بهصورت پيشكاشت به ميزان دو ليتر در هكتار، تعداد علفهاي هرز را نسبت به شاهد بدون كنترل در حدود 45 درصد كاهش و عملكرد اسفناج را 6/26 درصد افزايش داد؛ بنابراين، اين علفكش براي كنترل علف هاي هرز اسفناج توصيه شد.