سازه دانايي مدرن و امتناع بازتوليد مدرنيته در زيست جهان ايراني

گسترش كمي نظام آموزشي مدرن و علاقه وافر ايرانيان به تحصيل در علوم جديد و حمايت گسترده حكومت ها طي يك قرن اخير از نظام آموزشي مدرن و صرف هزينه هاي زياد براي گسترش و بهبود كيفيت آن به هيچ وجه به معناي ورود علم و نگرش علمي به مناسبات زيستي ايرانيان نيست. نظام توليد اقتصادي و مناسبات اجتماعي و ساختار سياسي مستقل از سازه دانايي مدرن و با اتكا به مناسبات سنتي پيشامدرن در ايران به حيات خود ادامه مي دهد. پيوند دانش مدرن با زندگي روزمره در زيست جهان اروپايي به علم و دانش مدرن نقش انكارناپذير در زندگي مدرن داد كه زيست جهان ايراني هرگز آن را تجربه نكرد.