شناسايي گونه هاي غالب تريكودرما در باغات پسته ي استان كرمان

به منظور شناسايي گونه هاي تريكودرما، نمونه برداري طي سال هاي 1389–1391 از خاك باغ هاي پسته ، در مناطق مختلف استان كرمان به صورت تصادفي از عمق صفر تا 40 سانتي متري و ناحيه ي ريزوسفر انجام شد. تعداد 194 نمونه خاك به آزمايشگاه منتقل و اسيديته و شوري خاك (EC و pH) اندازه گيري شد و با استفاده از محيط كشت انتخابي TSM، در مجموع تعداد 117 جدايه ي تريكودرما جداسازي گرديد. محدوده ي مقدار pH در خاك هاي مورد آزمايش، 7 تا 3/8 و براي مقدار EC 5/1 تا 3/12 دسي زيمنس بر متر اندازه گيري شد. شناسايي شكل شناسي جدايه ها بر اساس ويژگي هاي ماكرومورفولوژيك از قبيل نحوه ي رشد و شكل پرگنه، وجود يا عدم وجود جوش ، توليد رنگدانه و نحوه ي اسپورزايي و ويژگي هاي ميكرومورفولوژيكي مانند شكل و نحوه ي انشعاب كنيديفور، شكل و اندازه فياليد، كنيديوم و كلاميدوسپور روي محيط‍ كشت هاي PDA و CMD با استفاده از كليدهاي معتبر انجام شد. شناسايي بر پايه ي مشخصه هاي مولكولي با استفاده از تكثير و ترادف نوكلئوتيدي ناحيه ي ITS از DNA ريبوزومي شامل ITS1، ژن 5.8S و ITS2 با استفاده از جفت آغازگرهاي ITS1F- ITS4 انجام و جدايه ها با استفاده از پايگاه بانك ژن NCBI و برنامه ي TrichOKEY 2.0 شناسايي شدند. بر اساس ويژگي هاي شكل شناسي و مولكولي جدايه هاي شناسايي شده متعلق به چهار گونه ي Trichoderma harzianum، T.virens، brevicompactum T. و T. longibrachiatum مي باشند. بيش از 50 درصد جدايه هاي اين تحقيق، به گونه يT. harzianum تعلق داشتند كه به عنوان گونه ي غالب خاك باغ هاي پسته ي استان كرمان معرفي گرديد. اگر چه بر اساس آناليز رگرسيوني، رابطه ي معني داري بين فراواني جمعيت تريكودرما و مقادير pH و EC در خاك باغ هاي پسته ي اين منطقه وجود نداشت(R2=0.25، Pr=0.74، 0.26>0.05) . اما با توجه به اين كه تريكودرما در pH اسيدي تنوع و گسترش بيشتري دارد، قليايي بودن خاك مي تواند يكي از دلايل كاهش تعداد و تنوع گونه هاي تريكودرما در نمونه هاي خاك مورد آزمايش باشد. بر اساس بررسي هاي انجام شده، اين مطالعه اولين گزارش از شناسايي و بررسي تنوع گونه اي تريكودرما در ميزبان پسته مي باشد.