ارزيابي عوامل موثر بر احساس امنيت در مناطق روستايي (مطالعه موردي: بخش مركزي- شهرستان جهرم)

نسان براي رسيدن به اهداف والاي انساني، پس از برآوردن نيازهاي بيولوژيكي، نياز به امنيت دارد كه در اين ميان مهم­تر از امنيت، موضوع احساس امنيت است كه از شاخص­هاي مهم كيفيت زندگي روستايي است. هدف مقاله حاضر، ارزيابي عوامل موثر بر احساس امنيت در مناطق روستايي بخش مركزي شهرستان جهرم مي­باشد. روش تحقيق توصيفي– تحليلي و نوع آن كاربردي– توسعه اي است. جامعه آماري تحقيق تعداد 5813 خانوار از تعداد 74 روستا در بخش مركزي شهرستان جهرم مي­باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران تعداد250 نفر به دست آمد. داده­ها با نرم­افزار SPSS از روش­هاي آماري توصيفي و آمار استنباطي همچون آزمون خي دو، ضريب همبستگي كندال و رگرسيون چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته­اند. نتايج حاصله از تحليل رگرسيون نشان مي­دهد كه مقدار ضريب همبستگي (R) بين متغيرها 706/0 مي باشد و بين مجموعه متغيرهاي مستقل و متغير وابسته همبستگي نسبتاً قوي وجود دارد. تاثير متغيرهاي محيط فيزيكي، اعتماد، رضايتمندي بر احساس امنيت معني­دار است و تاثير متغيرهاي جنسيت، تحصيلات، تجربه جرم و سن معني­دار نيست. متغيرهاي رضايتمندي با ضريب رگرسيوني 758/0 و اعتماد با ضريب رگرسيوني 283/0 بيشترين تاثير را روي متغير احساس امنيت دارند و متغير محيط فيزيكي با ضريب رگرسيوني 197/. در رتبه بعدي قرار دارند. همچنين، نتايج حاصل از آزمون همبستگي كندال حاكي است كه بين دو متغير احساس امنيت و ميزان اعتماد اجتماعي رابطه معني­داري وجود دارد. نهايتاً اينكه؛ براي بررسي رابطه ميان عامل تجربه جرم و ميزان احساس امنيت از آزمون خي دو استفاده گرديد. با توجه به ميانگين تجربه جرم و سطح معني­داري كه از 05/0 بيشتر مي­باشد، تفاوتي در احساس امنيت در بين كساني كه تجربه مستقيم جرم را داشته­اند؛ با افرادي كه تجربه نكرده­اند، وجود ندارد. بنابراين، مي­توان گفت كه امنيت و احساس امنيت در محدوده مورد مطالعه در سطح بالايي قرار دارد.