شيوه هاي ارتباطي مدعيان دروغين مهدويت در عصر غيبت با تاكيد بر فرقه بهائيت

بهره گيري از روش هاي تاثيرگذار ارتباطي و راه هاي علمي و روان شناختي ارتباط و گفت وگو، به عنوان راهكار نوين افراد مدعي و فرقه هاي نوآيين و بدعت گذار امامت و مهدويت شناخته مي شود. بسياري از سردمداران و پيروان اين گروه ها با استفاده از روش هاي خاص ارتباطي، در پي جلب نظر افراد ساده لوح و وارد كردن آنان به مسلك و آيين خود هستند كه در اين ميان «متمهديان» (مدعيان شخص امام مهدي(عج)) و «مدعيان دروغين» (مدعيان نيابت يا سفارت امام مهدي(عج))، جايگاهي ويژه دارند. اين موضوع _ كه امروزه از آن به يكي از آسيب هاي مهلك در انديشه ديني تعبير مي شود _ در جامعه ما رواج يافته و به صورت يك معضل ديني تبديل شده است كه ضرورت دارد با تكيه بر رويكردهاي مختلف جامعه شناختي، روان شناختي و دين شناختي به آن پرداخته شود. در مقاله پيش رو، تلاش شده است رويكردها و برنامه هاي مدعيان دروغين مهدويت، در بحث ارتباطات، تعامل و چگونگي جذب مخاطبان خود، مورد بررسي قرار گيرد و به شكلي روش مند به تحليل پيامدها، آثار و خاستگاه هاي اين مدعيان دروغين پرداخته شود. بهائيت از جمله مهم ترين اين فرقه هاست كه پژوهش حاضر، نگاهي ويژه به آن دارد.