هم سويي آموزه هاي قرآني و طنزهاي باباافضل كاشاني

طنز، از موضوعات پررنگ و ملموس رباعيات باباافضل كاشاني است. باباافضل، با بياني نرم و آرام و با پرهيز از گستاخي و گزندگي زبان، طنزهايي شيوا آفريده و آن ها را در لفافه ابريشمين اشعار خويش پنهان ساخته است.شاعر در آفرينش طنز، از انواع آرايه هاي ادبي به ويژه از بازي هاي زباني، پارادوكس، تكرار و جناس بهره جسته است. وي در ساخت طنز، از ضرب المثل استفاده كرده و خود نيز طنزهايي سروده كه برخي، به صورت ضرب المثل بر زبان مردم جاري است.باباافضل در اغلب طنزهاي خود، از آموزه هاي قرآن كريم بهره برده و پيام هاي ارزنده قرآني را در قالب طنزهاي گوناگون بيان كرده است. مي توان اغلب رباعيات باباافضل را ترجمه اي آزاد و طنزگونه از قرآن مجيد، در راستاي ابلاغ فرامين الهي، دانست.در اين مقاله، طنزهاي باباافضل به شش دسته كلي تقسيم شده است: ۱. طنز ادبي؛ ۲. طنز اجتماعي؛ 3. طنز تاريخي؛ 4. طنز حكمي؛ 5. طنز ديني و عرفاني؛ 6. طنز فلسفي.بيشترين دغدغه شعري باباافضل كه زمينه ساز طنزهاي دلكش وي بوده، مفاهيم ديني و عرفاني است. پس از آن، طنزهاي اجتماعي بسامد بالايي دارد.نوك پيكان انتقاد باباافضل بيش از همه به سمت دوگروه از مردم است: ۱. صوفي نمايان ناپاك و نفس پرستان زاهدنما؛ ۲. سرگشتگان و راه گم كردگان وادي حق شناسي.