بررسي تغيير دما و ارزيابي امكان پيش بيني آن در استان اردبيل بر اساس روش هاي آماري و سيستم استنتاج فازي- عصبي تطبيقي

با توجه به تاثير دماي هوا بر جوانب مختلف زندگي بشر و لزوم مطالعه­ي نحوه­ي تغييرات و پيش بيني آن، در اين مطالعه با استفاده از تحليل هاي آماري تغييرات دماي ميانگين، حداقل و حداكثر ماهانه، در طول دوره­ي آماري 24 ساله (از ماه ژانويه­ي سال 1987 تا ماه دسامبر سال 2010 به طول 288 ماه) در ايستگاه هاي استان اردبيل بررسي، و در ادامه امكان پيش بيني دما با استفاده از سيستم استنتاج فازي - عصبي تطبيقي ارزيابي شد. نتايج حاصل نشان داد كه روند تغييرات دماي ماهانه در ايستگاه هاي استان اردبيل طي دوره­ي مورد مطالعه افزايشي بوده است. شدت افزايش دماي حداقل بيشتر از دماي حداكثر و ميانگين بود. بر اساس نتايج پيش بيني، رابطه­ي مشخصي بين ويژگي هاي آماري داده ها و خطاهاي پيش بيني وجود داشت. هرچه دامنه­ي تغييرات داده ها كمتر، واريانس و انحراف معيار آنها بيشتر بوده و امكان پيش بيني مقادير داده ها بيشتر است. در اكثر موارد در فصول سرد سال نوسان مقادير دماي ماه ها در سال هاي مختلف بيشتر بوده است، مدل در پيش بيني اين موارد دچار خطاي بيشتري شده است. در اكثر موارد مدل دماي ماه هاي فصول گرم سال را كه روند مشخص تري دارند بهتر پيش بيني كرده است. در كل بر اساس نتايج اين تحقيق سيستم استنتاج فازي - عصبي تطبيقي در اكثر موارد كارايي قابل قبولي در پيش­بيني دماي ميانگين، حداقل و حداكثر ماهانه در ايستگاه هاي استان اردبيل داشته است.