واكاوي ويژگي هاي سامانه هاي همرفتي ميان مقياس غرب ايران مطالعه موردي: 23 آوريل 2004

بارش هاي سنگين ناشي از سامانه هاي همرفتي ميان مقياس در غرب ايران كه از نظر شدت و فراواني باعث خسارات جاني و مالي زيادي شده اند و سهم زيادي از بارش سالانه را به خود اختصاص داده اند، نقش مهمي در امنيت غذايي و منابع آب داشته و بدين منظور چرخه عمر، شرايط تشكيل و ويژگي هاي سامانه همرفتي ميان مقياس 23آوريل 2004 با استفاده از تصاوير ماهواره هاي متئوست، GEOS و GMS از طريق معيارهاي شاخص تغييرات مساحت (ΔE)، آستانه هاي دماي درخشندگي 221 و 243 كلوين و آستانه مساحت بيش از 10000 كيلومترمربع مورد بررسي قرار گرفت. مساحت سامانه در شروع چرخه عمر با روند كندي افزايش داشته و روند كاهشي مساحت آن در مرحله زوال شديد و ناگهاني است. در مرحله شكل گيري شرايط سينوپتيك تاثير بيشتري داشته و عامل غالب بوده است؛ اما در مرحله بلوغ تاثير توپوگرافي و ارتفاعات زاگرس در شدت فعاليت موثر­تر بود. يافته هاي اين مطالعه نشان داد، در مرحله بلوغ، با افزايش درصد كسر همرفتي و كاهش دماي درخشندگي بر شدت فعاليت همرفتي افزوده شده؛ اما در مرحله زوال اين وضعيت برعكس شده است. همچنين ساعات اوج فعاليت همرفتي و افزايش مساحت سامانه همزمان با بيشينه سرعت سامانه بوده است.