تأثير وضعيت سياسي، نظامي و مذهبي عصر ايوبيان بر تاريخنگاري مصر و شام

چكيده: تاريخ نگاري مصر و شام كه در دوره ايوبيان از رشد قابل توجهي برخوردار شد، با مشخصه هاي خاص خود ظهور كرد. نگارنده اين نوشتار بر آن است دگرگوني هاي صوري و محتوايي تاريخ نگاري اين دوره را تبيين كند. بخش عمده اي از علل بروز چنين تحولاتي را بايد در فضاي حاكم بر جامعه ايوبي جست وجو كرد. اقدامات سياسي، نظامي و مذهبي دولت و بروز جنگهاي صليبي، از جمله مهمترين عوامل تأثيرگذار بر تنوع اَشكال، انواع و محتواي تاريخ نگاري عصر ايوبي است. در اين دوره، تواريخ دودماني و تك نگاري درباره سلاطين، تاريخهاي محلي و تراجم نويسي گسترش يافت و تاريخ هاي عمومي با افول مواجه شد . تاريخ نگاري توصيفي نيز از اقبال بيشتري برخوردار شد. توصيف جنگها، فتوحات و لشكركشيها و به طور كلي مضامين سياسي و نظامي، در نوشته هاي تاريخي اين دوره غلبه اي آشكار يافت . تلاش مورخان براي بزرگداشت صلاحالدين و ايوبيان، از ديگر مشخصه هاي بارز تاريخ نگاري عصر ايوبي است كه به طور عمده با نثري مسجع، اديبانه و آهنگين، عرضه شده است . عمادالدين اصفهاني، ابنشداد، ابوشامه، قفطي، ابن ابيطي، ابن عديم، ابن واصل و اسا مه بن منقذ از جمله نمايندگان تاريخنگاري مصر و شام در عصر ايوبيان به شمار ميروند.