تأثير روش يادگيري مشاركتي جيگ‌ساو بر نيازهاي اساسي روان‌شناختي دانش‌آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر كلاس درس جیگ‌ساو بر برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی دانش‌آموزان (نیاز به خودمختاری، شایستگی و ارتباط) است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود و در اجرای آن از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شد. جهت دست‌یابی به اهداف پژوهش، ابتدا دانش‌آموزان دو كلاس سوم دبیرستان دخترانه (51 نفر) با استفاده از نمونه‌های در دسترس انتخاب شدند؛ سپس به شیوة كاملاً تصادفی، دانش‌آموزان یك كلاس، آموزش درس شیمی را به روش جیگ‌ساو (26 دانش‌آموز) و دانش‌آموزان كلاس دیگر (25 دانش‌آموز) این درس را به روش سخنرانی تجربه كردند. آزمون نیازهای روان‌شناختی قبل و بعد از مداخله برای گروه‌ها اجرا گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌ها و تكنیك‌های آماری توصیفی و استنباطی مختلف از جمله روش‌های آماری میانگین، انحراف استاندارد، تحلیل كواریانس استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد كه روش جیگ‌ساو اثر مثبتی بر نیاز به خودمختاری و ارتباط و شایستگی دارد. به طور كلی یافته‌های پژوهش از نظریة خودتعیین‌گری حمایت كردند و نشان دادند كه محیط‌های حامی خودمختاری از قبیل روش تدریس جیگ‌ساو اثر مثبتی بر برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی دارند.