تاثير لعاب بر تحمل شوري بالنگو شهري (Lallemantia ibrica) در مرحله جوانه زني

حساس ترين دوره زندگي هر گياه به تنش شوري، مرحله جوانه زني است. بذر بسياري از گونه هاي گياهي با قرارگيري در معرض آب، لايه اي ژله مانند به نام لعاب (موسيلاژ) توليد مي­كنند. هدف از اين پژوهش بررسي تاثير لعاب در تحمل شوري بالنگو شهري بود. بذرهاي بالنگو داراي لعاب است كه در درمان برخي اختلال هاي عصبي، كبدي و بيماري هاي كليوي به كار مي روند. بدين منظور آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي در چهار تكرار در سال 1392 در آزمايشگاه گياه شناسي دانشكده منابع طبيعي دانشگاه يزد انجام شد.عامل ها شامل تنش شوري (0، 5، 10، 15 و 20 دسي­زيمنس بر متر كلريدسديم) و نوع بذر (با لعاب و بدون لعاب) در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد كه تاثير تنش شوري بر همه صفات معني­دار بود. با افزايش شدت شوري جوانه­زني و رشد آغازين هر دو نوع بذر كاهش معني­داري يافت و بيشترين و كمترين ميزان هر يك از صفات به ترتيب متعلق به شاهد و به شوري 20 دسي­زيمنس بر متر بودند. همچنين بذرهاي لعاب دار در مقايسه با بدون لعاب درصد جوانه­زني و درازاي ساقه­­چه بيشتري داشتند. به طور كلي نتايج نشان­دهنده نقش مثبت لعاب در بهبود جوانه­زني بذر در شرايط تنش شوري است. با اين حال ميزان تاثير اين ماده بسته به نوع گياه و حجم لعاب موجود در بذر مي­تواند متفاوت باشد.