شناسايي گسل ها در داده هاي لرزه اي بازتابي به كمك نشانگر سوبل

گسل ها يكي از مهم­ ترين رويدادهاي زمين شناسي هستند كه در اكتشافات معدني، هيدروكربني و مطالعات زمين شناختي از اهميت بسيار زيادي برخوردارند. گسل ها به­ منزله يك تله ساختاري هيدروكربني مي باشند و از اين ­رو شناخت و تعيين محل دقيق آنها عامل مهمي در توصيف مخازن هيدروكربني است. در داده هاي لرزه اي بازتابي، گسل ها به­صورت ناپيوستگي در امتداد بازتابنده ها و تغيير دامنه مشاهده مي شوند. به­دليل ماهيت داده هاي لرزه اي، شناسايي صفحه گسل در اين داده ها، فرايندي دشوار است و تعيين محل دقيق آنها به ­تنهايي از روي داده لرزه اي به­ ندرت امكان پذير است. نشانگرهاي لرزه اي، ابزاري هستند كه اطلاعات نهفته در داده هاي لرزه اي را آشكار مي نمايند و امكان تفسير كمي را در اختيار مفسر لرزه نگاري فراهم مي آورند. در اين مقاله، صافي سوبل دو­ بُعدي و سه­ بُعدي به­ منزله يك نشانگر لرزه اي براي شناسايي و تعيين موقعيت گسل ها در داده لرزه اي بازتابي معرفي مي شود. اين صافي، يكي از ابزارهاي پركاربرد در فرايند تشخيص لبه در پردازش تصاوير است كه گراديان تصوير را محاسبه مي كند و به تغييرات دامنه حساس است. به­ منظور بررسي عملكرد اين روش در شناسايي گسل ها، نشانگر سوبل بر روي داده ­هاي لرزه اي مصنوعي و واقعي در دو حالت دو بعدي و سه­ بعدي مورد بررسي قرار مي گيرد و نتايج حاصل با نتايج نشانگر همدوسي مقايسه مي شود. بررسي نتايج به­دست آمده نشان مي دهد كه نشانگر سوبل مي تواند به ­مثابه يك نشانگر مناسب براي شناسايي گسل ها در داده هاي لرزه اي بازتابي مورد استفاده قرار بگيرد.