اثر آللوپاتيك عصاره گياه سياه تاغ (ammodenderon Haloxylon ) بر جوانه زني و برخي خصوصيات گياهچه گااوبو صحرايي (desertorum Agropyron)

آللوپاتی به اثر متقابل گیاهان بر روی یكدیگر با رهاسازی مواد شیمیایی در محیط رشد اطلاق می شود. در این مطالعه اثر آللوپاتیك عصاره ریشه و اندام هوایی سیاه تاغ (ammodenderon Haloxylon ) در محیط آزمایشگاهی در قالب طرح كاملاً تصادفی با 5 تكرار بر سرعت و درصد جوانهزنی بذر، طول ریشهچه، طول ساقهچه، وزن تر و وزن خشك گیاهچه بذرهای گااوبو صحرایی ( Agropyron desertorum ) مورد بررسی قرار گرفت. فاكتورهای آزمایش شامل غلظتهای مختلف عصاره اندام هوایی و ریشه سیاه تاغ با 7 سطح 0 ، 10 ،15 ،25 ،50 ،75 و 100 درصد هر یك بودند. نتایج این مطالعه نشان داد كه عصاره اندام هوایی و زیرزمینی سیاهتاغ در همه غلظتها، مانع جوانه زنی بذرهای گونه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron ) شد. همچنین نتایج آزمایش نشان داد كه با افزایش غلظت عصاره، اثر بازدارندگی آن بیشتر شده و میانگین خصوصیات مورد بررسی كاهش یافت. بهعلاوه اثر بازدارندگی اندام هوایی سیاه تاغ بر جوانه زنی و خصوصیات گیاهچه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron ) نسبت به ریشه این گیاه بیشتر بود. به طور كلی بر اساس نتایج این تحقیق، در مراتعی كه گونه سیاه تاغ به منظور اصلاح خاك و یا كنترل فرسایش بادی در آن كاشته شده است، از گونه گااوبو صحرایی (desertorum Agropyron ) جهت علوفه كاری استفاده نگردد زیرا این گونه تحت تأثیر مواد بازدارنده ی رشد كه توسط اندام هــوایی سیاه تاغ آزاد میگردد، قرار گرفته و تولید مطلوب و مقرون به صرفه ای نخواهد داشت. بنابراین توصیه می شود كه تحقیقات مشابه بر روی گونههای دیگر برای كاشت همراه با سیاه تاغ انجام شود.