احساس تنهايي و اعتياد به اينترنت در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي همدان

Loneliness and internet addiction in students of Hamadan University of Medical Sciences

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه اعتياد به اينترنت واحساس تنهايي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي همدان در سال 1391 انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي-تحليلي بوده و به شيوه مقطعي انجام پذيرفته است. جامعه آماري شامل دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شهر همدان و حجم نمونه محاسبه شده برابر 130 نفر وروش نمونه گيري تصادفي ساده بود. در اين مطالعه براي گردآوري داده ها علاوه بر پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك از پرسشنامه احساس تنهايي و پرسشنامه اعتياد به اينترنت استفاده شد و به منظور تجزيه و تحليل داده ها نيز نرم افزار SPSS استفاده گرديد. يافته ها: باتوجه به نتايج ميزان اعتياد به اينترنت متوسط رو به بالا وميزان احساس تنهايي در سطح متوسط گزارش شد. بين اعتياد به اينترنت و عوامل دموگرافيك (سن، ترم تحصيلي، سطح تحصيلات) رابطه معناداري يافت شد اما بين اعتياد به اينترنت و عوامل دموگرافيك رابطه معناداري يافت نشد. ديگر نتايج نشان داد كه احساس تنهايي و عوامل دموگرافيك (سن، ترم تحصيلي، سطح تحصيلي، وضعيت تاهل، جنسيت واشتغال) رابطه معناداري با يكديگر ندارند. بحث و نتيجه گيري: باتوجه به نرخ نسبتا بالاي اعتياد به اينترنت در جامعه مورد مطالعه، يافته ها به مديران و مسيولين ذيربط گزارش داده مي شود تا آن را در برنامه ريزي هاي آتي مدنظر داشته باشند.