تعيين عوامل خطر ساز ديابت بارداري در جمعيت روستايي استان همدان در سال 1389: يك مطالعه مورد-شاهدي

مقدمه: ديابت بارداري شايع ‌ترين اختلال متابوليك در دوران بارداري است. شناسايي عوامل خطرساز ديابت بارداري به شناخت بهتر اين اختلال و تدوين راهكارهاي مناسب غربالگري كمك مي‌نمايد. پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل خطر ابتلا به ديابت بارداري در بين زنان باردار مناطق روستايي استان همدان انجام شد. روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه مورد-شاهدي است. موارد ديابت بارداري در مناطق روستايي استان همدان طي سال 1389 استخراج و پس از خارج كردن موارد مهاجرت به خارج از استان، موارد فوت شده و افراد داراي سابقه ديابت، 112 زن باردار مبتلا به ديابت بارداري شناسايي گرديد. پس از انتخاب گروه شاهد و انجام همسان سازي‎هاي لازم بين دو گروه، به پرونده بارداري آنها مراجعه و نسبت به تكميل چك ليست اقدام شد. داده‌هاي به‌دست آمده با استفاده از نرم افزار Stata نسخه 11 در سطح خطاي كمتر از 5% مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته‌ها: بيشتر موارد در گروه سني 40-30 سال (%57.1) قرار داشتند، ميانگين سني آنها 0.5± 33.3 سال بود. از نظر رتبه بارداري 37.5% موارد، سومين بارداري را تجربه كرده بودند. نمايه توده بدني (0.03=P)، سابقه فشار خون بالا قبل از بارداري (0.03=P) و سابقه بارداري پرخطر (0.003=P) رابطه معناداري با بروز ديابت بارداري داشتند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، BMI بالا، سابقه فشار خون بالا قبل از بارداري و سابقه بارداري پرخطر رابطه معناداري با ديابت بارداري داشتند. به‎دليل تفاوت در بررسي برخي از عوامل مرتبط با ديابت بارداري در نقاط مختلف، مطالعات آينده‌نگر با حجم نمونه بالا و معيارهاي استاندارد در تشخيص ديابت بارداري ضروري به نظر مي‎رسد.