سازوكارهاي نظارت فعال غيرقضايي بر اقدامات ضابطان دادگستري (مطالعه تطبيقي حقوق ايران، فرانسه و انگليس)

زمينه و هدف: اهميت نظارت بر عملكرد ضابطان دادگستري (به‌عنوان جبهۀ مقدم دستگاه عدالت كيفري) باعث شده است در بسياري از كشورها، علاوه بر نظارت عام مقام قضايي بر عملكرد ظابطان، نهادهاي خاصي نيز وظيفۀ اِعمال نظارت غير‌قضايي بر عملكرد اين افراد را بر عهده داشته باشند. هدف از انجام اين پژوهش بررسي امكان سنجي اعمال نظارت غير‌قضايي بر عملكرد ضابطان دادگستري در حقوق ايران است. روش‌شناسي: روش تحقيق استفاده شده در اين مقاله، كيفي و مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي بوده و سعي شده است با بررسي سازوكارهاي نظارت غيرقضايي، ضوابط كاربست اين نوع نظارت بر عملكرد ضابطان مورد بررسي قرار گيرد. يافته‌ها و نتايج: يافته‌هاي تحقيق نشانگر اين واقعيت هستند كه به رغم مغفول ماندن اِعمال نظارت غيرقضايي بر عملكرد ضابطان در حقوق ايران، امكان اعمال اين نوع از نظارت در حقوق ايران وجود دارد. سازمان بازرسي كل كشور با توجه به وظيفۀ عام نظارتي خود و كميسيون اصل نود قانون اساسي با توجه به ‌‌اين‌كه مرجع دريافت شكايات از نهادهاي دولتي است، مي‌توانند بنا به تشخص خود يا با دريافت شكايت و گزارش از اشخاص يا سازمان‌هاي ديگر، اقدام به تعقيب و پيگيري ضابطان در موارد نقض حقوق شهروندي ‌‌كند.