بررسي ميزان تأثير و به‌كارگيري نقش فرماندهان و مديران ناجا در پيشگيري از جرم

زمينه و هدف:‍‍‍ پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان تأثير و به‌كار‌گيري نقش فرماندهان و مديران ناجا در پيشگيري از جرم فرار از خدمت سربازان انجام شده است تا بتوان بر اساس آن راه كار‌هايي به منظوركاهش فرار سربازان شناسايي و پيشنهاد داد. ‍ روش‌شناسي: روش پژوهش، توصيفي و از نوع پيمايشي بوده و از نظر هدف كاربردي است. جامعه آماري پژوهش را كليه فرماندهان كلانتري‌هاي شهر تهران تشكيل داده كه تعداد آنها برابر با ۸۶ نفر است. از آنجا كه انتخاب نمونه به صورت تمام شمار بوده، بنابراين ضرورتي به كاربرد روش نمونه‌گيري در اين پژوهش وجود نداشت. روش گردآوري اطلاعات، ميداني و از ابزار پرسش‌نامه محقق ساخته با ۱۱۲ گويه و با طيف پنج گزينه‌اي ليكرت بهره گرفته شد. براي روايي صوري  و محتوايي از نظر كارشناسان و چندين استاد مديريتي و خبرگان بهره‌گيري شده و روايي متغيرهاي پژوهش نيز با استفاده از مقدار آلفاي كرونباخ بيش از ۷۵ درصد بوده كه بيانگر روايي بسيار مناسب پرسش‌نامه در اين پژوهش است.  يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه يافته‌هاي فرضيه‌ها در خصوص خرده‌نقش‌هاي مديران در پيشگيري از فرار خدمت كاركنان وظيفه تأثير مهمي در جلوگيري از فرار سربازها دارند؛ ولي ميزان به‌كارگيري آنها بسيار پايين‌تر از حد مورد انتظار است. يافته­هاي پژوهش در خصوص نقش فرماندهان انتظامي در پيشگيري از فرار كاركنان وظيفه نشان داده كه بايد به ترتيب اثربخشي به مصاديق زير بر اساس اولويت و درجه اهميت حاصل پژوهش، توجه كرد تا در آينده شاهد كاهش فرار از خدمت كاركنان وظيفه در نيروي انتظامي باشيم.