اثر تنش خشكي پس از گلدهي بر توان ذخيره سازي و ميزان مشاركت ذخاير ساقه در عملكرد دانه ژنوتيپ هاي گندم

به منظور بررسي اثر تنش خشكي پس از گلدهي بر انتقال مجدد ماده خشك 56 ژنوتيپ گندم، اين آزمايش به صورت لاتيس مستطيلي 7×8 با دو تكرار در مزرعه تحقيقاتي پرديس كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه رازي كرمانشاه اجرا شد. نتايج نشان داد كه بين ژنوتيپ ها از لحاظ عملكرد دانه تفاوت معني داري در سطح احتمال يك درصد وجود داشت و در حدود 2/27 درصد افت عملكرد دانه در واكنش به تنش خشكي پس از گلدهي ديده شد. مقايسه ميانگين عملكرد در ژنوتيپ هاي مختلف گندم نشان داد كه در شرايط كنترل رطوبتي ژنوتيپ هاي داراب 2، نويد و UN-11 (به ترتيب با 760، 690 و 662 گرم در مترمربع) بيشترين و رقم رسد (419 گرم در مترمربع) داراي كم­ترين عملكرد دانه بود و در شرايط تنش خشكي پس از گلدهي نيز ژنوتيپ­هاي 330 و مغان 1 به ترتيب با 542 و 510 گرم در مترمربع بيش­ترين و رقم شيرودي با 187 گرم بر مترمربع كم­ترين عملكرد دانه را داشتند. از نظر انتقال مجدد ماده خشك و كارايي انتقال مجدد، ميان­گره­هاي پاييني ساقه نسبت به دم گل آذين و ماقبل آخر برتري نشان­داد. ژنوتيپ­هاي مورد مطالعه در انتقال مجدد و كارايي انتقال مجدد ماده خشك اختلاف معني­داري داشتند. با توجه به نتايج به­دست آمده، به­نظر مي­رسد كه، كارايي انتقال مجدد تحت تاثير ژنتيك و محيط بوده و احتمالاً توليد ماده خشك بيش­تر در مرحله گلدهي باعث انتقال مجدد بيش­تر ماده خشك به سمت دانه خواهد شد.