بررسي تغييرات هدايت روزنه اي ، دماي سايه انداز گياهي و آب برگ ژنوتيپ هاي لوبيا چيتي در شرايط كم آبياري

در دنيا حدود 60 درصد از اراضي تحت كشت لوبيا در مناطقي هستند كه طي فصل رشد با كمبود آب مواجه مي شوند. به منظور بررسي اثر كم آبياري (تامين 100، 80 و 60 درصد نياز آبي گياه) بر ژنوتيپ هاي لوبيا چيتي (صدري، C.O.S.16، KS21193 (كوشا 193)، لاين تيلور و KS21486) آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه شهركرد اجرا شد. نتايج نشان داد كاهش ميزان آب مصرفي باعث كاهش شاخص شادابي و كاهش ميزان آب برگ ژنوتيپ هاي مورد بررسي شد. علاوه براين دماي سايه انداز گياهي در اثر كاهش ميزان آب آبياري، افزايش يافت. هدايت روزنه اي هر دو طرف برگ تمامي ژنوتيپ ها در اثر كاهش ميزان آب مصرفي كاهش يافت. بيش ترين عملكرد دانه در شرايط تامين 100 و 80 درصد نياز آبي گياه، از ژنوتيپ C.O.S.16 به­دست آمد (به ترتيب 594/6 و 289/2 گرم در متر مربع). در شرايط تامين 60 درصد نياز آبي ژنوتيپ KS21486 بيش ترين عملكرد دانه (109/5گرم در متر مربع) را به خود اختصاص داد. رابطه معكوس و معني دار بين دماي سايه انداز گياهي و عملكرد دانه در تمامي مراحل اندازه­گيري هم قبل و هم بعد از آبياري وجود داشت. به­علاوه رابطه مثبت و معني­دار بين هدايت روزنه­اي پشت برگ در كليه مراحل اندازه­گيري قبل از آبياري، با عملكرد دانه مشاهده شد. به­نظر مي­رسد شاخص­هاي هدايت روزنه­اي، دماي سايه انداز گياهي و شاخص شادابي صفاتي مناسب براي تعيين اثر تنش خشكي در گياه لوبيا باشند و از طريق صفات مذكور شناسايي ژنوتيپ­هاي حساس و متحمل به تنش خشكي آسان شود.