استفاده از روش هاي CAPS و dCAPS در تشخيص برخي جهش هاي منجر به مقاومت يولاف وحشي (Avena ludoviciana) به علف كش هاي بازدارنده استيل كوآنزيم آ كربوكسيلاز

كاربرد مداوم علف كش هاي بازدارنده استيل كوآنزيم آ كربوكسيلاز براي كنترل علف هاي هرز باريك برگ هاي مشكل ساز در مزارع گندم كشور منجر به بروز مقاومت در 5 گونه از علف هاي هرز باريك برگ شده است. اخيرا بيوتيپ هايي از علف هرز يولاف وحشي مقاوم به علف كش كلودينافوپ پروپارژيل، ستوكسيديم و پينوكسادن مورد شناسايي قرار گرفته كه داراي شاخص مقاومتي بين 31/1 تا بيش از 63/50 در برابر بازدازنده هاي ACCase بودند. در اين آزمايش اساس ملكولي مقاومت در بيوتيپ هاي مقاوم مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور از روش هاي CAPS و dCAPS براي شناسايي جهش هاي احتمالي كه در نقاط 1781، 2041، 2078 و 2088 ژن كدكننده آنزيم ACCase رخ داده و باعث مقاومت يولاف وحشي به علف كش هاي بازدارنده استيل كو آنزيم آ كربوكسيلاز شده اند، استفاده شد. نتايج نشان داد كه علت مقاومت در 50 درصد بيوتيپ (شامل بيوتيپ هاي M4، S2، S3، S4 و ES1) جهش در موقعيت 1781، در 10 درصد بيوتيپ ها (شامل بيوتيپ M2 ) جهش در موقعيت 2041 و در 10 درصد بيوتيپ ها (شامل بيوتيپ M4 ) جهش در دو جايگاه 1781 و 2078 كربوكسيل ترانسفراز آنزيم استيل كوآنزيم آ كربوكسيلاز بود. در مجموع 70 درصد بيوتيپ هاي مقاوم حداقل در يكي از نقاط 1781، 2041، 2078 جهش داشتند و در هيچ يك از بيوتيپ هاي مورد مطالعه جهش در موقعيت 2088 مشاهده نشد. در ساير بيوتيپ هاي مقاوم، احتمالا جهش در نقطه ديگري از ژن كدكننده آنزيم ACCase رخ داده و يا مكانيزم مقاومت آنها مبتني بر غير هدف مي باشد