سنگ نگاري و زمين شيمي توده هاي آتشفشاني ميو - پليوسن جنوب غرب بستان آباد، و مقايسه آن با آداكيت هاي كلاسيك

سنگ هاي آتشفشاني ميو- پليوسن جنوب غرب بستان آباد (توده هاي اروانه كوه، بيوك داغ و قاپان داغ) در استان آذربايجان شرقي بخشي از كمربند ماگمايي اروميه- دختر مي باشد كه از نوع آندزيت و داسيت هستند. اين سنگ ها داراي بافت پورفيري و درشت بلورها شامل: پلاژيوكلاز، سانيدين، آمفيبول، بيوتيت و كوارتز مي باشند. براساس بررسي داده هاي زمين شيميايي، اين سنگ ها مجموعه اي از سنگ هاي آهكي- قليايي پتاسيم متوسط تا پتاسيم بالا را تشكيل مي دهند و از عناصر LREE و LILE غني و از Nb و Ti تهي شده اند. در نمودارهاي بهنجار شده با كندريت داراي شيب ملايمي از عناصر نادر خاكي سبك به سمت عناصر نادر خاكي سنگين و بدون بي هنجاري منفي اوروپيوم هستند و در يك محيط فرورانشي متعلق به حاشيه فعال قاره اي شكل گرفته اند. اين سنگ ها حاوي مقادير بالاي La/Yb، SiO2، Sr و Sr/Y و مقادير پايين تر MgO، Y و Yb نسبت به سنگ هاي آتشفشاني آهكي- قليايي معمولي مي باشند و ويژگي هاي آداكيت هاي پرسيليس را نشان مي دهند. تهي شدگي از عناصر نادر خاكي سنگين و Y نشان دهنده حضور گارنت و هورنبلند در سنگ منشا است. بر اساس داده-هاي بالا منشا اين سنگ ها شايد گارنت- آمفيبوليت باشد كه در اثر فرورانش ليتوسفر اقيانوسي نيوتتيس به زير پهنه ايران مركزي حاصل شده است و در واقع آداكيت هاي كلاسيك مي باشند.