غفلت از راهبرد بنياني آموزش مديريت در كشور: انديشه‌ي انتقادي

اين مقاله با رويكردي مفهومي، با طرح مسأله ي آموزش مديريت در دانشگاه هاي كشور و استفاده از تحليل پديدارشناختي و با هدف شناسايي مناسب ترين و اثربخش ترين راهبرد آموزش مديريت و راه حل كاربردي براي اجراي آن، به بررسي چگونگي پيدايش و تدقيق در پيچيدگي مفهوم، چيستي و ماهيت مطالعات مديريت مي‏پردازد. ماحصل اين بررسي با بهره گيري از چارچوب مفهومي يورگن هابرماس از طبقه بندي علوم بر اساس اهداف شناختي شان به انديشه ي انتقادي مي رسد كه بنا به ماهيت دانش مديريت آن را مي توان مؤثرترين راهبرد براي كسب مهارت فراشناخت براي تدريس علوم مديريتي معرفي كرد و هم چنين موردپژوهي را بهترين روش براي يافتن راه حل هاي عملي مسائل مديريتي دانست كه اين هر دو در سنتِ آموزشي دانشگاه هاي كشور ما مورد غفلت قرار گرفته اند و تا زماني كه باوري براي گرايش در زمينه ي تدوين برنامه ي درسي و تأليف متون مبتني بر انديشه ي انتقادي در مديريت و استفاده از موردپژوهي پذيرفته نشود، آموزش شاخه هاي مختلف مديريت جذابيت و اثربخشي لازم را براي دانشجويان پيدا نخواهد كرد.