الگوي صيانت از حريم‌ خصوصي ‌اطلاعاتي شهروندان در دولت الكترونيك براي كشورهاي در حال توسعه

مهمترين هدف اين نوشتار ارائه‌ي الگوي حفاظت از حريم‌خصوصي‌اطلاعاتي شهروندان در دولت الكترونيك براي كشورهاي در‌حال‌توسعه است. اين تحقيق توسعه‌دهنده‌ي مباني نظري و مدل‌هاي دولت الكترونيك از بعد حقوقي-قانوني محسوب مي‌‌شود. اين پژوهش  از نظر روش‌شناسي، كيفي بوده و در آن از روش‌هاي مطالعات‌اسنادي، تحليل‌محتوا و مطالعه‌ي‌تطبيقي استفاده شده است. جامعه‌ي‌آماري تحقيق شامل تمامي كشورهاي داراي قانون در حوزه‌ي حريم‌خصوصي‌اطلاعاتي، شامل 58 كشور، است كه با روش نمونه‌گيري قضاوتي، 11 كشور انتخاب شده و مبناي مطالعه‌ي اسنادي قرار گرفته‌اند كه عبارتند از: انگلستان، كانادا، فرانسه، آلمان، اسپانيا، ايتاليا، نروژ، سوئد، ايرلند، بلژيك، كره‌جنوبي. الگوي‌پيشنهادي اين تحقيق داراي هفت بعد است: (1) الزامات گردآوري داده‌هاي‌شخصي شهروندان؛ (2) الزامات استفاده از داده‌هاي‌شخصي ‌شهروندان؛ (3) الزامات نگهداري داده‌هاي‌شخصي شهروندان؛ (4) الزامات افشاء داده‌هاي‌شخصي شهروندان؛ (5) حقوق شهروند در زمينه‌ي حريم‌خصوصي‌اطلاعاتي؛ (6) مسئوليت‌هاي كنترلگر داده‌هاي شخصي؛ و (7) الزامات دسترسي شهروند به داده‌هاي شخصي. از بين 124 الزام شناسايي‌ شده براي حفاظت از حريم‌خصوصي‌اطلاعاتي شهروندان در دولت‌ الكترونيك به‌ عنوان شاخص‌هاي اين ابعاد، 105 الزام داراي وزن بالاي 5/0 بوده و مي‌‌توانند به‌عنوان اصول استاندارد جهاني، الگويي براي كشورهاي در حال توسعه جهت ضابطه‌مند‌‌ساختن توسعه‌ي دولت الكترونيك در زمينه‌ي حفظ حريم‌خصوصي‌اطلاعاتي شهروندان محسوب شوند.