تحليل نقش دينداري در تعالي معنويت در محيط كاري كاركنان

بهره‌وري، نوآوري و كسب مزيت رقابتي در محيط پرتلاطم امروزي هدف اصلي سازمان‌ها بوده و اين كار از طريق ارتقاي كيفيت ارتباطات بين كاركنان تحقق مي‌پذيرد. از اين‌رو پژوهش حاضر براي بررسي كيفيت ارتباط دو مفهوم كليدي دينداري و معنويت كاركنان در محيط كار براي مطالعه انتخاب شده است. روش تحقيق توصيفي - همبستگي است. جامعه آماري كاركنان دانشگاه پيام‌نور استان اردبيل، به تعداد 274 بوده و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 160 برآورد شد. براي تعيين نمونه از روش نمونه‌گيري تصادفي استفاده گرديد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه استاندارد دينداري سراج‌زاده (1392) و پرسشنامه استاندارد معنويت در محيط كار ميليمن و همكاران (2003) بوده است. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل دادها نشان داد كه دينداري بر معنويت در محيط كار كاركنان تاثير مثبت معني‌داري دارد. همچنين ضريب بتا نشان داد بعد تجربه‌اي 30/0، بعد مناسكي 28/0 و دينداري 16/0 از تغييرات مربوط به معنويت در محيط كار كاركنان را پيش‌بيني مي‌كند. بنابراين مديران بايستي در ايجاد فضاي معنوي در سازمان تلاش كنند. اين فضاي معنوي در سازمان به ايجاد محيطي با تعاملات عالي بين كاركنان و از طريق آن كسب مزيت رقابتي براي سازمان كمك خواهد كرد.