استـفاده از مفاهيم يادگيري حركتي به وسيله معلمان تربيت بدني

مقدمه و هدف: يادگيري حركتي و اجرا، درسي مهم در برنامه تحصيلي تربيت‌بدني است. در اين درس دانشجويان دوره كارشناسي چگونگي استفاده از مفاهيم و اصول مهارت آموزي در موقعيت‌هاي آموزشي را مي‌آموزند. هدف اين پژوهش ميداني بررسي استفاده از مفاهيم يادگيري حركتي و اجرا به وسيله معلمان تربيت بدني در فرايند آموزش مهارت‌هاي حركتي و ورزشي است. روش‌شناسي: مفاهيم اصلي و مهم يادگيري حركتي و اجرا از اين دو منبع استخراج شد: 1) يادگيري حركتي و اجرا: از اصول تا تمرين (اشميت، 1988/1376)، و يادگيري حركتي «مفاهيم و كاربردها» (مگيل، 1380/2000). فعاليت‌هاي آموزشي شركت‌كنندگان بصورت غيرمستقيم مشاهده شد و سپس اين عده در مصاحبه نيمه ساختارمند شركت نمودند و رونوشت‌هاي حاصل با استفاده از روش تفسير پديدارشناسي تحليل محتوا شد.  يافته‌ها: نتايج نشان مي دهد شركت‌كنندگان از اين مفاهيم بيشتر استفاده مي‌كنند: 1) نمايش مهارت؛ 2) انتقال؛ 3) تمرين كلي، بخش‌ـ بخش و ساده‌سازي؛ 4) بازخورد انگيزشي؛ 5) اصول مرتبط با مراحل يادگيري. علاوه بر اين، شركت‌كنندگان بيشتر از مفاهيم يادگيري حركتي استفاده مي‌كردند تا مفاهيم مرتبط با اجرا. بحث و نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد فعاليت‌هاي آموزشي معلمان تربيت بدني بيشتر تحت تاثير مفاهيم حاصل از پژوهش‌هاي يادگيري حركتي است تا اجرا.