بررسي نقش سرمايه اجتماعي در ايجاد سرمايه فكري كاركنان فدراسيون‌هاي ورزشي

مقدمه و هدف: در اقتصاد جهاني امروز، دانش به عنوان مهم‌ترين سرمايه، جايگزين سرمايه‌هاي مالي و فيزيكي شده است، بنابراين ، هدف از اين مقاله، بررسي نقش سرمايه اجتماعي در ايجاد سرمايه فكري كاركنان فدراسيون‌هاي ورزشي است. روش شناسي: روش تحقيق، توصيفي و بر اساس اجرا از نوع پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق نيز كاركنان فدراسيون‌هاي ورزشي هستند و نمونه مورد نظر در اين تحقيق 263 نفر از كارمندان فدراسيون‌هاي مختلف ورزشي تشكيل مي دهند كه از اين ميان 84 نفر مديران ارشد (روسا، نايبان رئيس و دبيران) فدراسيون‌ها و 179 نفر نيز ساير كاركنان هستند كه به طور تصادفي ـ طبقه اي انتخاب شدند. يافته‌ها: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد كه در كاركنان فدراسيون‌هاي ورزشي جمهوري اسلامي ايران، بين سرمايه اجتماعي و سرمايه فكري‌شان رابطه مثبت و معني داري وجود دارد. بحث و نتيجه گيري: با افزايش سرمايه اجتماعي، سرمايه فكري كاركنان فدراسيون هاي ورزشي در ابعاد انساني، ساختاري و رابطه اي افزايش يافته است. سرمايه اجتماعي به عنوان يكي از قابليت‌ها و دارايي هاي مهم سازماني، مي‌تواند به فدراسيون‌هاي ورزشي در خلق وتسهيم دانش موجود در سرمايه‌هاي فكري‌شان بسيار كمك كند و در آن‌ها «مزيت سازماني پايدار» را افزايش دهد.