ارزيابي مقايسه‌اي ديدگاه مديران صنايع در خصوص مزاياي اكتسابي صنعت از ايجاد ارتباط با دانشگاه (مطالعه‌ي موردي: بخش توليدي صنعت ورزش ايران)

مقدمه و هدف: ارتباط صنعت و دانشگاه موضوعي است كه در دهه‌هاي اخير در بسياري از صنايع و دانشگاه‌هاي دنيا به عنوان راهكارهايي جهت افزايش درآمد، ارتقاي علمي دانشگاه‌ها و صنايع و در نهايت توسعه‌ي كشور مطرح شده است. هدف از پژوهش حاضر شناسايي و رتبه‌بندي مزاياي اكتسابي بخش توليدي صنعت ورزش از ايجاد ارتباط با دانشگاه در گستره‌ي جغرافيايي ايران بود. روش شناسي: تحقيق حاضر از نوع كاربردي و با توجه به روش تحقيق از نوع توصيفي‌تحليلي است. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌ي صنعت اِشام 2008 استفاده شد كه ضريب پايايي آن بر اساس روش آلفاي كرونباخ (86/0=α) محاسبه گرديد. جامعه‌ي آماري تمامي شركت‌هاي توليدكننده‌ي محصولات ورزشي سراسر ايران بوده است (220=N) كه تعداد 140 شركت، نمونه‌ي تحقيق را تشكيل دادند. جهت تجزيه وتحليل يافته‌هاي پژوهش از آمار توصيفي (جداول و نمودارها) و آمار استنباطي (آزمون فريدمن، يومن ويتني و كروسكال واليس) و با استفاده از نرم‌افزار Spss استفاده گرديد. يافته ها: بر اساس نتايج حاصل از آزمون فريدمن از ميان عوامل مورد بررسي انواع مزاياي اكتسابي صنايع از ايجاد ارتباط با دانشگاه، عامل توليد به عنوان مهم‌ترين عامل شناسايي شد؛ همچنين بر اساس نتايج آزمون كروسكال واليس اختلاف معناداري بين ديدگاه مديران در خصوص عوامل مورد بررسي مزاياي اكتسابي صنعت از برقراري ارتباط با دانشگاه بر حسب سطح تحصيلات، سابقه ‌ي كاري و گستره‌ي فعاليت شركت‌ها وجود داشت. بحث و نتيجه گيري: به طور كلي براي صنايع توليدي محصولات ورزشي مهم‌ترين عامل جهت ارتباط با دانشگاه‌ها كسب منافع و مزايا به صورت مستقيم بوده كه همانا اين منافع و مزايا همان توسعه‌ي توليدات شركت بوده است.