آگاهي از ناهنجاري‌هاي جسماني و تاثير آن بر ميزان عزت نفس و تصوير بدني دختران دانشجو

مقدمه و هدف: در جهان مدرن امروزي هر چيزي در اطراف ما مي‌بايست به خود و بدن وابسته باشد. تصوير بدني بازنمايي دروني ظاهر بيروني فرد است كه اين بازنمايي ابعاد جسماني، ادراكي و نحوه نگرش فرد نسبت به بدن خود را در بر مي گيرد و بدن و توانائي خود را درك مي‌كند. هدف اين پژوهش، بررسي نقش آگاهي از دارا بودن ناهنجاري هاي جسماني در تعيين تصويربدني صحيح و عزت نفس دختران دانشجو دانشگاه تبريز مي باشد. روش شناسي: روش انجام تحقيق، از نوع علي  مقايسه اي است. افراد به روش نمونه گيري تصادفي ساده مورد غربالگري قرار گرفتند و 200 نفر از افراد داراي ناهنجاري، با بهره گيري از صفحه شطرنجي و آزمون نيويورك انتخاب شدند. شركت كنندگان، دفترچه اي متشكل از پرسشنامه اطلاعات فردي، مقياس تصوير بدني ادراك شده (Silhouette figure rating) و پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ، را تكميل نمودند و به دو گروه تقسيم شدند (گروه (1) افرادي كه از دفورميتي خود  اطلاع داشتند و گروه (2) از دفورميتي خود ابراز بي اطلاعي كردند). يافته ها: براساس داده‌هاي تحقيق بيشترين شيوع ناهنجاري در كل افراد مربوط به لوردوز (گودپشتي) با 98.9% و كمترين شيوع ناهنجاري مربوط به پاي پرانتزي با  6.7% بود. نتايج آزمون خي دو تفاوت معني داري بين فراواني هاي ناهنجاريهاي اندام فوقاني و تحتاني دو گروه در سطح  نشان نداد. با استفاده از رگرسيون ساده خطي نشان داده شد كه تصوير بدني تقريباً 11% واريانس شاخص توده بدني را در دو گروه تبيين مي‌كرد (4.8= t و 34/0= beta). با استفاده از آزمون T استيودنت آماري تفاوت معني‌داري در ميزان عزت نفس دو گروه مشاهده نگرديد (0.55=t، 0.05≤p). بحث و نتيجه گيري: نتايج به دست آمده حاكي از وجود عزت نفس پايين و يكسان بودن ادراك صحيح از تصوير بدني در هر دو گروه است. از آنجايي كه عزت نفس تحت تاثير خودارزيابي فرد از ظاهرش و ميزان رضايت او از اين حوزه قرار مي گيرد، وجود دفورميتي و تغيير شكل بدني ارزيابي از خود را تحت تاثير قرار داده و كاهش عزت نفس افراد را به دنبال خواهد داشت. همچنين آگاهي از نوع و ميزان دفورميتي تنها امل موثر بر سطوح عزت نفس نمي باشد.