نظام هاي مغزي فعّال سازي/بازداري رفتاري با واسطه گري كنترل دروني در تدوين مدل خلاقيت

The Behavioral Inhibition/Activation System and Locus of Controlin Codification of Model for Creativity

زمينه: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش نظام مغزي بازداري/فعال سازي رفتار و كنترل دروني در تدوين مدل الگوي خلاقيت است. روش پژوهش: نمونه آماري اين پژوهش 334 نفر از بين دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد بيرجند به شيوۀ چند مرحله اي است كه توسط سه ابزار سيستم بازداري/فعال سازي رفتاري كارور و وايت (1994)، كنترل دروني راتر (1996) و خلاقيت عابدي (1372) مورد بررسي قرار گرفتند.  پژوهش حاضر از نوع همبستگي است كه جهت تحليل نتايج از مدل يابي معادلات ساختاري بهره گرفته شد.  نتيجه گيري: نتايج مدل برازش يافته نشان داد كه سيستم بازداري رفتاري تنها به طور مستقيم كاهش دهندۀ خلاقيت است و سيستم فعال سازي رفتاري به طور غير مستقيم با واسطه گري افزايش كنترل دروني ارتقا دهنده خلاقيت است. نقش واسطه گري كنترل دروني در مدل مذكور بحث و بررسي شد.

Abstract      Purpose: The aim of this study was to investigate the role of behavioral activation system (BAS), behavioral inhibition system (BIS) and locus of control on creativity.      Method: In this study, the sample included 334 male and female students of Islamic Azad University of Brigand in 20132014. Behavioral activation / behavioral inhibition system scales of Carver/Whit 1994, locus of control scales of Ratter 1966, creativity scales of Abide 1372 were used. This is a correlational research, then, structural equations were used for analyzing the result.      Finding: This research shows that the inhibition system directly and negatively is significant to decrease creativity by increasing internal control. The role of internal control in that model was searched.