ارائه مدلي به منظور تبيين توانمندسازي سرمايه هاي دانشي با استفاده از مدلسازي ساختاري تفسيري

با ظهور اقتصاد دانشي، قابليت هاي انساني به عنوان مهم‌ترين مزيت رقابتي پايدار و منحصر‌به‌فرد براي سازمان‌ها در محيط هاي متلاطم امروزي شناخته شده است؛ بنابراين، توجه به دانش و مهارت منابع انساني و توانمندسازي اين سرمايه هاي بي بديل در سازمان ها و به خصوص در اين دوران امري ضروري و غيرقابل انكار است. هدف از انجام اين پژوهش شناسايي عوامل تأثيرگذار بر توانمندسازي سرمايه هاي دانشي و در نهايت ارائه الگويي در پژوهشگاه صنعت نفت با استفاده از تكنيك مدلسازي ساختاري تفسيري در اين راستا است. با بررسي هاي صورت گرفته از مرور ادبيات تحقيق به روش تطبيقي، هشت دسته عوامل تبيين توانمندسازي در پژوهشگاه صنعت نفت شناسايي شده و سپس با استفاده از روش مدل سازي ساختاري تفسيري در پنج سطح، قرار گرفتند. در ادامه پس از مشخص شدن سطوح هر كدام از عوامل و همچنين با در نظر گرفتن ماتريس در دسترس‌پذيري نهايي، مدل نهايي ساختار تفسيري ترسيم گرديد. نتايج نشان داد عامل‌هايي همچون آموزش و توسعه، ويژگي هاي شخصيتي، ساختار سازماني و ماهيت شغل در ارتباط با موضوع توانمندسازي در پژوهشگاه صنعت نفت از اثرپذيري بيشتري نسبت به بقيه عوامل برخوردارند.