شاخص توانايي انجام كار كارگران شاغل در غرفه هاي ميوه و تره بار سازمان ميادين شهر تهران در سال 93

مقدمه: امروزه قرار گيري افراد در مشاغلي كه با توانايي ها و محدوديت هاي آنها سازگار باشد، از اولويت هاي مهم بهداشت حرفه اي و مديران شركت ها مي باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين شاخص توانايي كار و تعيين عوامل تاثيرگذار بر آن، در كارگران شاغل در غرفه هاي ميوه و تره بار سازمان ميادين شهر تهران در سال 1393 اجرا گرديد. روش كار: مطالعه حاضر توصيفي_تحليلي از نوع مقطعي بود. افراد مورد مطالعه 268 نفر از كارگران غرفه هاي ميوه و تره بار سازمان ميادين مناطق 22 گانه شهر تهران بودند كه به روش تصادفي ساده انتخاب شده بودند. جهت پيش بيني توانايي انجام كار، پرسشنامه مشخصات فردي، شغلي و پرسشنامه شاخص توانايي كار استفاده شد. بر اساس نمرات كسب شده افراد در چهار گروه جهت پيش بيني توانايي كار طبقه بندي شدند. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آزمون هاي آماري كاي اسكوير، ضريب همبستگي و تي تست توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 انجام شد. يافته‌ها: ميانگين شاخص توانايي كار 6/44±36/46 بدست آمد. نتايج ضرايب همبستگي ارتباط معني?دار اما معكوسي را بين سن (0/01 > P) و سابقه كار (0/03 > P) با شاخص توانايي كار نشان داد. همچنين اختلاف ميانگين شاخص توانايي كار در گروه هاي شش گانه شغلي، از لحاظ آماري معنادار نبود (0/06=P). بين سطح تحصيلات و توانايي انجام كار نيز ارتباط معناداري وجود نداشت (0/12=P). از طرفي ميانگين شاخص توانايي انجام كار در افراد مجرد به طور معني داري از افراد متاهل بيشتر بود (0/03=P). نتيجه گيري: با توجه به نتايج، شاخص توانايي كار در كارگران غرفه هاي ميوه و تره بار متوسط بود. لذا پيشنهاد مي شود برنامه هاي آموزشي، پوشش بيمه، حقوق و مزايا بر اساس قانون كار و اصلاح ايستگاه هاي كاري در اولويت اقدامات برنامه ريزان قرار گيرد.