بررسي وجوه اشتراك و افتراق در مدايح نبوي از نگاه برعي و مدرس

A Study of the Similarities and Differences in the Views of Baraei and Modarres on Prophetic Eulogies

پيامبر گرامي اسلام?، سرور جهانيان، چراغ هدايت و راهنماي بشر بوده است. مدح و ستايش ايشان از موضوعاتي است كه پس از ظهور اسلام بسياري از شاعران از زبان‌ها و فرهنگ‌هاي مختلف به آن پرداخته‌اند. اين موضوع در ميان شاعران عرب زبان و نيز شاعران كُردزبان از اهتمام ويژه‌اي برخوردار است و آثار ارزشمندي از آنان در اين‌باره برجاي مانده است. عبدالرحيم برعي، شاعر يمني قرن هفتم، و ملاعبدالكريم مدرس، شاعر توانمند كردزبان معاصر و مترجم قرآن كريم، دو شاعر هستند كه بيشتر ديوان شعر خود را به حمد و ثناي پيامبر? اختصاص داده‌اند. نويسندگان اين مقاله برآنند با تكيه بر مكتب آمريكاييِ ادبيات‌تطبيقي و با استفاده از روش توصيفي‌ـ تطبيقي، سيماي پيامبر? و مدح ايشان را در ديوان برعي و ديوان «ثه‌نا و سكالا» (ستايش و التماس) ملاعبدالكريم مدرس بررسي نموده؛ وجوه افتراق و اشتراك آن را در شعر آنها بيان كنند.

The Holy Prophet, the lord and master of the world, has been a beacon to guide human beings. Eulogizing him is among the issues that have been worked on by so many poets from different languages and cultures after the advent of Islam. This topic became very important and of special delicacy for Arab and Kurd poets, who penned valuable works on the subject. Abdu-Rahim Baraei, a Yemeni poet of the seventh century, and Mullah Abdul Karim Modarres, a Kurdish competent contemporary poet and translator of the Holy Quran, are two poets that have dedicated most of their poetry to praise and eulogize the Holy Prophet. The authors relying on the American school of comparative literature use a descriptive–comparative method to study the Diwans of Baraei and "Sana va Sakala" (praise and begging) by Mullah Abdul Karim Modarres, there they study the features of the Prophet and his praise in the poems of these two poet and review the common points and differences between their poems.