بررسي اشعار حافظ با ديوان امام علي از ديدگاه ادبيات‌تعليمي

The Quranic Martyr in the History of Persian Poetry from Kasayee Maroozi to Behbahani Tajali

يكي از بزرگ‌ترين غزل‌سراي قرن هشتم هجري، خواجه حافظ شيرازي است. درباره او همين بس كه؛ مفاهيم تربيتي و مضامين والاي اخلاقي در ‌لابه‌لاي اشعار شورنگيزش، خودنمايي مي‌كند و عواطف و احساسات پاك و سرشار خوانندگان را برمي‌انگيزد. نيك مي‌‌دانيم كه حافظ بر ديوان‌ شعراي پيشين تسلّط شگرفي داشته است و از مضامين بديع و مفاهيم ناب آنان، براي اداي مقصود و ضرورت كلام خويش بهره مي‌برده است. يكي از اين ديوان‌هاي شعري، ديوان ارزشمند امام علي? است؛ چراكه قرابت مضامين اخلاقي و تربيتي اشعار حافظ در پاره‌اي از اوقات، نشان‌دهنده تاثيرِ مفاهيمِ والايِ اخلاقي و حكميِ ديوان امام علي? است. اين پژوهش با هدف بررسي تطبيقي ديوان حافظ شيرازي و ديوان امام علي? از ديدگاه ادبيات‌تعليمي انجام گرفته است تا بتوان از وجوه تقارن و تشابه مضامين اخلاقي و تربيتي اشعار خواجه با سروده‌هاي امام علي? بيش‌ازپيش آگاه شد.

Hafez is the greatest lyricist of the eighth century. He enjoys an excellent position in mysticism and poetry. Hafiz’s excellent ideas and poetic gifts distinguished him markedly from other poets. The human heart knows the language of his poems. Ethical issues and educational considerations in his poetry absorb everyoneʹs attention and stimulate the audience’s emotions. We know that Hafez had a good command of earlier poetry and these concepts have been integrated in his poetry. It is possible that Hafiz has been aware of the poetry of Imam Ali, because the didactic aspect of his poetry is similar to that of Imam Ali’s poetry which focuses on Morality and education. It is possible that Hafiz has been influenced by poetry of Imam Ali. This paper aims to reconcile the poetry of Hafez with the poetry of Imam Ali from the perspective of didactic literature in order to discover the similarity of ethics and education between them.