بررسي تاثير هوش سازماني بر قابليت يادگيري سازماني

با افزايش رقابت در بين سازمانها، سازمانها نياز بيشتري به دانش وآگاهي گسترده ازعوامل محيطي دارند، تا بتوانند خود را با تغييرات و تحولات محيطي تطبيق دهند. امروزه سازماني موفق است كه بطور سريع و مستمر ياد بگيرد و اين يادگيري تنها از طريق برخورداري از منابع انساني با انگيزه و ايجاد كاركردهاي لازم براي يادگيري محقق خواهد شد. امروزه يادگيري سازماني به طور فزاينده اي در ميان سازمان هايي كه به افزايش مزيت رقابتي ،نوآوري و اثربخشي علاقمندند ، مورد توجه ويژه قرار گرفته است و پژوهشگران مختلف ازرويكردهاي متفاوتي به تحليل آن پرداخته اند .دراين پژوهش با استفاده از رويكرد معادلات ساختاري به بررسي تاثير هوش سازماني بر قابليت يادگيري سازماني در دانشگاه علوم پژشكي اصفهان پرداخته شده است.براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه ي هوش سازماني البرخت و پرسشنامه ي يادگيري سازماني گومژو همكاران استفاده شده است. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار Amos ويرايش 18 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند، دراين پژوهش 5 فرضيه مورد بررسي و آزمون قرار مي گيرند كه عبارتند از: هوش سازماني بر قابليت يادگيري سازماني تاثير مثبت دارد. فضاي باز وآزمايشگري بر قابليت يادگيري سازماني تاثير دارد. انتقال ويكپارچگي دانش بر قابليت يادگيري سازماني تاثير مثبت دارد. تعهد مديريت بر قابليت يادگيري سازماني تاثير مثبت دارد و ديد سيستمي بر قابليت يادگيري سازماني تاثير مثبت دارد، كه در سطح 95% تمامي فرضيات تاييد مي گردنند.