رابطه مهارت هاي زندگي و خود كارآمدي با پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دبيرستان دوره دوم شهر ياسوج

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين مهارت هاي زندگي و خودكارآمدي با پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دوره دبيرستان انجام شد و يك توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش آموزان دبيرستان دوره دوم شهر ياسوج به تعداد 1460 نفر بودند كه از ميان آنها به شيوه ي نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از مقياس پرسشنامه خودكارآمدي شرر و آدامز (1982)، مهارتهاي زندگي ساعتچي و همكاران (1389) و معدل دانش آموزان به عنوان نمره پيشرفت تحصيلي آنها استفاده شد. نتايج با استفاده از روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون تحليل شد. بين مهارتهاي زندگي و پيشرفت تحصيلي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و مهارت زندگي قادر به پيش بيني پيشرفت تحصيلي مي باشد. همچنين بين خودكارآمدي و پيشرفت تحصيلي رابطه معناداري وجود ندارد.